| | |  | Tochten gemaakt met sledehonden | |
Dagboek van André Kuipers - Deel 4: Voorlopig een laatste vakantie
25 december 2003 – 8 januari 2004 Mijn kerstvakantie was fantastisch. Eerste kerstdag was ik in Nederland, gewoon thuis met mijn ouders, mijn vriendin en mijn jongste dochter. Eten, kadootjes, dat soort dingen; erg gezellig.
Tweede kerstdag zijn mijn vriendin, mijn jongste dochter en ik naar Kiruna gegaan, driehonderd kilometer boven de poolcirkel in het noorden van Zweden. Normaal gesproken ga ik graag skiën, maar zo vlak voor mijn ruimtereis brengt dat te grote risico’s met zich mee. Dus hebben we dit keer tochten gemaakt met sledehonden. Ieder een eigen slee met vier of vijf honden ervoor. Dwars door de uitgestrekte bossen, bedekt met maagdelijk witte sneeuw. We sliepen in hutten en voor water hakten we gewoon een wak in het ijs. Rivierwater is daar zo zuiver dat je het meteen kunt drinken.
| | Rivierwater is hier zo zuiver dat je het meteen kunt drinken | |
Sami
Op een gegeven moment kwamen we bij de Sami terecht, zo heten de Lappen officieel. Ze vertelden van alles over hun cultuur en over de manier waarop ze leven. Het is er erg koud, zo’n min dertig graden. Maar wel een kraakheldere hemel. Je ziet sterren die je in Nederland niet gauw zult zien en af en toe komt er een satelliet overvliegen. Oud en nieuw hebben we daar gevierd, met het prachtige Noorderlicht en champagne die terplekke in de glazen bevroor.
Expositie
Terug in Nederland heb ik wat extra spullen verzameld voor een expositie van Space Expo in Noordwijk. Het is een tentoonstelling over mijn leven en de aankomende missie.
| | André opent de tentoonstelling van Space Expo over zijn leven en de aankomende missie | |
Erg leuk, met allemaal oude schoolschriften, opstellen over de ruimtevaart en andere dingen van vroeger. Ruimtevaart zat er al erg vroeg in bij mij. Mijn bril ligt er ook bij. Toen ik vroeger jong was, dacht ik net als heel veel kinderen dat je met een bril geen astronaut zou kunnen worden. Dat bleek dus niet waar te zijn.
Eregast
Maandag ben ik naar de nieuwjaarsreceptie van het ministerie van Economische Zaken geweest, als eregast van minister Brinkhorst. We hebben gesproken in zijn werkkamer en daarna werd ik geïnterviewd op een podium. De ambtenaren daar verdienen wat mij betreft wel een applausje, ze hebben jarenlang gewerkt om weer een Nederlander de ruimte in te krijgen. Nu is dat eindelijk gelukt.
Dit was voorlopig mijn laatste vakantie. Tot de missie in april wil ik me alleen nog concentreren op de trainingen in Sterrenstad en de experimenten die ik in de ruimte ga uitvoeren. Nu even geen afleiding meer, want er is nog heel veel werk aan de winkel.
Deel 5: Trainen in de Sojoez »»
| |
Twitter 
Aanmelden
